Finale discussie herindeling

01-02-2017 21:19:21 | Door van der Hoek, Klaas-Wybo

De finale van verliezers: Hoe echte antwoorden vermeden worden

-bijdrage GroenLinks bij de bijna laatste discussie over de herindeling

Voorzitter,

“Heeft u échte antwoorden gegeven?

Bijvoorbeeld op de vraag of er meer banen komen door de nieuwe gemeente.

Heeft u een eerlijk antwoord gegeven op de vraag of de lasten voor de inwoners van Zuidhorn door de herindeling er per jaar minstens 60 euro per jaar hoger worden? Dus dat de inwoners van Zuidhorn de prijs voor uw plan van de besloten Raadsgroep voor de herindeling betalen?

Heeft u er trouwens überhaupt op geantwoord?

Waarom heeft u alleen een volksraadpleging gehouden in het geval het u goed uitkwam, namelijk over het Middag-Humsterland? Dat rolde namelijk naar u toe. Waarom heeft u zichzelf niet de kans gegund om een stevig draagvlak voor de herindeling te laten groeien door een volksraadpleging over de herindeling te organiseren?

Waarom wilde de gemeenteraad geen werkgelegenheidsgarantie geven aan de trouwe gemeentemedewerkers? Is het gebrek aan zo’n signaal geen motie van wantrouwen aan de mensen die de nieuwe organisatie moeten dragen?

En waarom, waarom moest die raadswerkgroep steeds besloten vergaderen? Is dat niet het organiseren van wantrouwen tegen de politiek en het bestuur?”

Dit zouden de vragen straks van een kritisch Tweede Kamerlid moeten zijn aan de vertegenwoordiger van de gemeente Zuidhorn bij de behandeling van de wet voor de herindeling. Mijn fractie wenst het de Tweede Kamer en alle betrokkenen toe dat er dergelijke kritische vragen worden gesteld. Het behoort zo bij de democratische schuring der gedachten van voor- en tegenstanders, waardoor de kwaliteit van de besluitvorming en de besluiten beter worden.

Een finale van de besluitvorming over een belangrijk onderwerp zou in een raad ook een feest van de democratie moeten zijn.

Dat was bijvoorbeeld wél het geval bij de debatten in de gemeenteraden van Winsum en Zuidhorn over het Middag-Humsterland. Er werd besloten tot een volksraadpleging, de uitslag van een volksraadpleging woog op een wijze manier mee, er was compassie met voor- en tegenstanders, er was geen triomfalisme, maar inlevingsvermogen met diegenen die moeite hadden met de uitkomst. Niemand is bij die uitkomst buitengesloten: het was een inclusieve democratie.

Niets van dit alles bij dit proces voor de herindeling. De tegenstanders van de herindeling zijn letterlijk buitengesloten. De raadselite heeft zich in achterafkamertjes verschanst.

Het dieptepunt voor ons als GroenLinks Zuidhorn is het verwijt aan ons dat wij eigenlijk geen recht van spreken meer hebben, want wij deden immers niet mee aan de besloten Raadswerkgroep. Dus je mag alleen maar kritiek hebben in die besloten vergadering, want daar worden de dealtjes gesloten. En dan mag je het er dus eigenlijk niet meer in de openbaarheid over hebben. Die beslotenheid is trouwens ook in strijd met de geest van de wet en eigenlijk ook met de letter. En nu opgewekt doen, dat straks de Raadswerkgroep wel openbaar is en het probleem is opgelost, niet alleen naïef, maar is wederom een drogredenering.

Voor GroenLinks is dit de finale van verliezers.